Ode aan mijn zielsgenoten

 

Lieve mooie mensen, aan iedereen die mij bedankt voor wie ik ben of wat ik deel: Bedankt voor jullie mooie woorden en jullie openhartigheid. Ik bedank jullie met alles wat ik in mij heb want zonder jullie was ik niet half de persoon die ik nu kan zijn. Dankzij jullie openhartigheid, dankzij zovele mensen die mij een stukje van hun ziel toevertrouwen, zo breekbaar zo fragiel...ben ik in de mogelijkheid het zelfde te doen. Deze stukjes maakten het voor mij mogelijk om kwetsbaar te zijn, om vanuit mijn ziel te praten en te leven. Om er in te blijven geloven...Het raakt me iedere keer weer als ik dit vertrouwen krijg van jullie dat al zovele keren beschadigd of beschaamd is. Zoveel waarde dat elk woord heeft dat uit die donkere kamer komt en toch wordt het mij toevertrouwd...niets bevat meer rijkdom dan dit te mogen ervaren....

Soms word ik dan weer gezien als de man op de roze wolk, die nog veel te leren heeft. Wie mij werkelijk kent weet dat ik veel andere kleuren zag dan roze en mijn leven heel lang alles was behalve een roze wolk. Ik kom uit een donkere put waar het leven geen zin had, waar ik dacht dat mensen monsters waren die me zouden aanvallen en waar ik me moest tegen beschermen. Ik werd harder, een pantser om mijzelf te beschermen. Een stoere houding, steeds met een gevoelig hartje eronder maar dat werd zorgvuldig beschermd. Het resultaat is dat ik mezelf blokkeerde van wie ik werkelijk ben. Ik mijn ziel geen lucht gaf om te stralen. Alles waar jullie me nu voor bedanken hielt ik binnen, omdat ze me deden geloven dat ik gek was, dat er niets moois in mij zat. Ik ben niet bang meer om uit mijn rolletjes te stappen. Ik zou niet half de therapeut zijn die ik ben mocht ik deze ervaringen niet in mijn rugzak hebben. Ik ben mens en ik ben er trots op. Het leven leerde mij alles wat ik nodig heb om met zekerheid te kunnen zeggen dat er geen leven is zonder liefde.

Dankzij alle mooie mensen die mijn pad kruisten en die mij de mogelijkheid gaven om me veilig te voelen ben ik nu in staat deze lessen in de praktijk om te zetten. Dankzij jullie kon mijn pijn verzachten en kon er terug een warm licht door stralen. Bedankt aan alle mooie mensen die mij een stukje van hun hart toevertrouwden dat al zo vaak pijn werd gedaan. Ik heb geen woorden die mijn dankbaarheid kunnen uiten. Alleen daden, die beloven dat ik voor de rest van mijn leven voor de liefde zal leven en nooit minder zal zijn dan een brok pure liefde die het elke dag opnieuw waard zal zijn om zulke mooie stukjes van mensen hun hart in ontvangst te mogen nemen. Met niets minder dan volle toewijding zal ik blijven streven naar een zachtere samenleving, waarin men er is voor elkaar en waarin men begrijpt hoe belangrijk het is om je hart open te stellen. En daarom dus ook de veiligheid dient te ervaren om dit te kunnen. Wees zacht voor elkaar zodat iedereen de ramen terug durft open te zetten, de dubbele sloten van de deuren durft te halen en terug de lucht en het licht binnen krijgt die men als mens verdient. Love will find a way!

Als het pijn doet vanbinnen

 

Als het pijn doet vanbinnen...niet weten waar te stoppen...niet weten waar te beginnen. Als vernietegende stemmen je hoofd en hart gijzelen.. Je zelfbeeld verbrijzelen. De duisternis je doodsangsten deed doorstaan...soms even geen zin meer vinden om door te gaan. 1kans heb je nodig...iemand die jouw pijn herkent...iemand die je laat zien dat je de moeite waard bent. Iemand die meezakt tot die diepe eenzame plek en daar gewoon in stilte bij je blijft. En als je het zwaar krijgt met n stilzwijgende alleszeggende liefde jouw demonen verdrijft. Iemand die onder duizende oordelen jouw talenten terug laat ontdekken...iemand die niks liever wil dan jouw mooie zelf...jouw pure ziel terug tot leven wekken.

Eerlijkheid

 

Wil jij een eerlijk leven? Een leven dat zacht voor jou is? Jij kan daar iets aan doen...jij hebt een verantwoordelijkheid in handen om te krijgen waar je zo naar smacht. Wees eerlijk met jezelf. Luister naar je hart en vervul de wensen erv...an. Stel ze niet uit maar maak er prioriteit van. De waarheid zit niet in boeken, in materie of onder een hoge status. De waarheid zit diep in je hart....wanneer je stopt met slechts een schim daarvan in de etalage van alle dag te zetten. Wanneer je begint met jezelf te uiten zoals je werkelijk bent, met alles op en aan (niet alleen een lach, maar ook ergernis, ook verdriet, pijn, schaamte, eenzaamheid, angst, ...). Pas dan zal het leven stoppen met je slechts een schim te geven van wat je verdient. Leef vanuit je hart, vanuit je ziel, leef vanuit liefde. Stop met jezelf te verstoppen, je bent het waard.

De geschenken in ons leven

Als wij mooie mensen ontmoeten , tonen we dan onze dankbaarheid? Als we iemands aanwezigheid fijn vinden tonen we dan onze dankbaarheid? Wat als we elkaar zouden behandelen als een geschenk? Wat als we werkelijk dankbaar zouden zijn voor alles wat dankbaarheid verdient?

 Wat als we elke dag een zaak zouden maken van dankbaarheid? Wat als we alles rondom ons zouden eren? Wat als we onze dierbaren zouden behandelen vanuit de dankbaarheid. In hoeveel verschillende subtiele en minder subtiele gedragingen zijn wij ondankbaar tegenover iemand die zoveel beter verdient?  In hoeveel verschillende situaties zeggen wij een makkelijke “sorry”, of “oei dat was de bedoeling niet”.  Is dit werkelijk dankbaar met elkaar omgaan?

Wat als we onszelf elke dag  de vraag zouden  stellen: hoe kan ik vandaag mijn dankbaarheid uiten voor iedereen in mijn omgeving waar ik werkelijk dankbaar voor ben?

Transformatie

Wat ooit een zee was van pijn, onmacht en verdriet transformeerde in kracht, een zee van liefde in mij waarop ik drijf, waarin ik veilig blijf. Wat er ook op het land gebeurt in deze zee raakt het mij niet.
Macht wordt er onmacht, woede wordt er pijn. Wat angstaanjagend groot is, wordt daar weer klein. Persoonlijke aanvallen worden er innerlijke processen ver weg van mij, ja in de zee van liefde kan niemand aan mij.
Stilletjes droom ik ervan deze plek op een dag met haar te delen. Zachtjes in rust aan elkaars zijde, uren praten, lachen, zachtjes elkaars wonden helen. Die zee van liefde die uit de diepste dalen verscheen, die zee waarin jij en ik toen verdween, daar op die dag wordt alles weer één.

Energie

Wanneer wij te moe zijn om iets gedaan te krijgen noemen anderen ons zwak. En op de lange duur zeggen we het tegen onszelf. De stempelmaatschappij waar alles dat niet functioneert als een robot gediagnostiseerd wordt. Doe toch gew...oon dit, tanden bijten, flink zijn, kop op en nog van die onzin houdt ons weg van de essentie. En word je moe van dat koude afstandelijke relativeren dan ben jij degene met een probleem? Laat ons wakker worden en uit het robotje stappen.

Mensen zijn moe van het dragen, van het gebruikt te worden. Want we zijn niet geboren als robotjes. We zijn geboren als een levend wezen met dingen waar ons hart warm of koud van werd. En de dingen die ons hart koud maken, neemt onze energie weg. Terwijl de zaken die ons hart warm maken, ons energie bij geven. Dus waarom ben jij moe? Juist...ofwel doe je te veel van wat koud voelt, ofwel te weinig van wat warm voelt, ofwel alle 2. Vraag je omgeving om te helpen en beschrijf wat je ervaart vanuit kwetsbaarheid, zodat men de gehele waarheid heeft. Pas dan krijgt men werkelijk de kans om terug warmte in je lichaam en je hart te krijgen. Meer weergeven

 

Dankbaar voor liefde

Als twee mensen iets moois mogen ervaren wanneer ze bij elkaar zijn, waarom is dat vaak zo moeilijk dit te koesteren? We zouden dit moois in alle dankbaarheid moeten verzorgen met alles wat we in ons hebben, met hart en ziel . Want uit de chemie van 2 zielen die 1 worden ontstaat er als het ware een symbolische baby tussen beiden.  Nooit mogen we dit vanzelfsprekend nemen, want dit geschenk is het leven zelf. Dit geschenk is onze zuurstof, dit geschenk stelt ons in staat om een zalige innerlijke rust en voldoening te ervaren. Dit alles zomaar voor niets, zonder we er iets voor hebben gedaan. En toch gaan we hier vaak zo ondankbaar mee om. Toch laten we zoveel tijd en andere zaken voor gaan op dit voorrecht, dit te mogen ervaren. Toch vinden we het vaak niet nodig dat heerlijke gevoel eens te uiten naar elkaar, in woorden, in daden, in een blik, in een lach in een streling en in zoveel meer. In alles wat we doen kunnen we dit mooie geschenk eren of kunnen we het vanzelfsprekend nemen.

Als het leven ons dit symbolische kind cadeau geeft dan zouden we daar dankbaar mee om moeten springen. Als we dit kind geen aandacht geven wordt het afstandelijk. Als we het niet lief behandelen sluit het zich af of wordt het gespannen, …  Maar als we het liefhebben met de liefde en de dankbaarheid dat het verdient, zal het licht ervan ook onze harten terug oplichten en zal dit licht krachtiger zijn dan eender welk duistere ervaring ons pad nog zal kruisen. Love will find a way….als we haar met dankbaarheid behandelen en elke dag zodanig leven om dit geschenk waardig te zijn.